Feedback aan mijn lezers

Januari 2010 loopt op z’n eind. Een mooi moment om even wat ervaringen met mijn volgers te delen over dit blog, Zeeuws-Vlaamse en Zeeuwse zaken. Op 5 januari vertrouwde ik mijn eerste stukkies toe aan de vrije wereld. Kort daarvoor had ik mijn oudste dochter uitgezwaaid die naar Londen vertrok voor haar studie en mijn jongste bij de bushalte gedropt. Vrouwlief was weer voor een paar dagen naar het westen getrokken en ik zat alleen achter mijn beeldschermpje te wachten tot de telefoon zou gaan. Vergeefs, die ging niet.

Ik begon dus maar te schrijven. Een blogje over de krimp, over burgemeester Ron enzoverder. Tot mijn verbazing bleek dat 14 mensen die eerste pennevruchten de eerste blogdag genuttigd hadden. Niemand wist dat ik iets had geschreven, niemand wist van dit blog af en toch… Ik besloot via Linkedin en andere kanalen wat aandacht voor mijn blog te genereren en verdraaid daags erop steeg het aantal views tot in de tachtig.

Drie weken zijn gepasseerd en zo’n 1600 mensen hebben inmiddels mijn stukkies, reacties en commentaren gelezen. Dat is erg leuk. Reden ook om verder te gaan met het volgen van Zeeuwse en andere zaken, maar ook met het volgen van andere bloggers die in onze contreien actief zijn. Dennis Rijsbergen, Flip Feij en Cees Maas bijvoorbeeld zijn de voorbije weken niet alleen steunpilaren, maar ook bronnen van inspiratie gebleken. En er zijn er meer..

Aschwin van de Abeele, een van mijn volgers van het eerste uur , vroeg me enige tijd terug of sociale netwerken en blogs een alternatief kunnen bieden voor de nieuwsvoorziening. Ik denk het niet, geen alternatief, maar wel een welkome aanvulling. Sociale netwerken zijn als uitwisselingsbron veel effectiever dan de traditionele media. Je kan, zo heb ik mogen ervaren, daadwerkelijk via die digitale netwerken nieuwe vrienden opdoen en je kennis verrijken op een verrassende wijze.

Via mijn blog heb ik verschillende keren zaken eerder gebracht dan de kranten of de omroep. Het niet doorgaan van de jachthavenplannen in Breskens en de kritiek aan het adres van CDA-fractievoorzitter Henk Siersema in Terneuzen meldde ik als gedreven verslaggever eerder dan de couranten.  Goed gedaan jochie, dacht ik. Maar uit mijn statistieken valt op te maken dat mijn lezers die primeurs niet onderkennen. Sterker nog, deze blogbijdragen scoorden veel minder dan andere bijdragen.

Het verwarring veroorzakende stukje over Haiti en Tahiti was voor vele lezers gek genoeg de moeite waard. Ook het bericht dat de VVD in West-Zeeuws-Vlaanderen zo dom is geweest om de sociale-netwerkkoningin Petra de Boevere te passeren was goed voor een paar honderd hits.

De Checkpointbijdragen, die over ontpoldering en de Zeeuws-Vlaanderen-promotie werden redelijk goed gelezen en gepruimd.

Met het oog op de verkiezingen hebben ook politieke partijen dit blog gevonden. De PvdA in Terneuzen maakte er gewag van op de eigen site en ook Algemeen Belang Groot Hulst sloeg een linkje. Ook ontving ik veel persoonlijke reacties: van Groenen die deugen en die het blog als een podium willen gebruiken om hun verhaal uit te dragen en dat mag; want ook ik ben van mening dat de nuance en het fatsoen terug in de (politiek-maatschappelijke) discussies horen terug te keren; van oud-collega’s, die me aanmoedigen door te gaan; van onbekenden die mij het advies gaven om het blog verder op te tuigen.

Van Grem denkt daar nog even over na. Suggesties zijn evenwel welkom. Zo ook andere reacties. Wat kan Grem doen om Gremberghe’s blog nog interessanter te maken?

Helden

Afgelopen week Tegenlicht gezien? Ik denk de meeste mensen niet. Het programma ging over de huidige crisis en de rol van het bankwezen daarin. Vooraanstaande internationaal opererende economen stelden onomwonden dat de bankiers de wereldeconomie om zeep hebben geholpen door pure hebzucht en dat het leenwendeel van de westerse democratieën vervolgens inadequaat hebben gereageerd door met belastinggeld schier bodemloze putten te hebben gedicht. Van een eind van de crisis is volgens de lieden in het programma nog geen sprake, omdat de burgers de komende jaren vervolgens de ontstane tekorten van overheden mogen gaan betalen.

Obama, Brown en Balkenende/Bos hebben te kortzichtig gehandeld en de burger is straks de dupe. Dat programma bleef wat dagen in mijn achterhoofd hangen tot ik op de radio het een en ander vernam over een onderzoek van weer een commissie naar de pensioenvoorzieningen. De pensioenopbouw is momenteel te gering om mensen op middellange termijn een fatsoenlijk pensioen te gunnen. Het verhogen van de premies zou te simpel, dus stelde deze commissie voor moet het pensioen tzt maar omlaag. Ja hee halloo!!!

Ann Pettifor, een duurzaamheidseconome die in het Tegenlicht-programma, haar verhaal deed, voorspelde dit soort scenario’s al, denkt verder dat Obama zorgplan ook wel vanwege de kosten zal sneuvelen en pleitte vervolgens voor een sterke deglobalisering, het terug produceren van producten op plaatsen waar de vraag is, vooral als het gaat om voeding. Pettifor is al tijden een van mijn helden. Ze bekritiseert regeringen, maar adviseert hen en passant. Deze week besloot ze om bij de eerstvolgende verkiezingen mee te dingen naar een parlementszetel voor Labour en dat is jammer. Als helden onderdeel worden van een circus is de onafhankelijk snel verdwenen. Zo ook de bewondering.

Popje & Herindeling

Als journalist probeer je dagelijks verslag te doen van dingen die gebeuren. Feiten en cijfers zijn leidend in de gewone berichtgeving. Daarnaast kun je als inktkoelie bij tijd en wijle in analyses en opiniërende artikelen lezers duiding geven, uitleggen waarom ontwikkelingen gaan zoals ze gaan. Objectiviteit verdwijnt dan nog wel eens uit beeld. Zelf heb ik in de periode 1998-2003 tal van artikelen geschreven over de herindeling Zeeuws-Vlaanderen. Op een gegeven moment raakte ik ervan overtuigd dat Zeeuws-Vlaanderen, maar ook de rest van Zeeland, gebaat was met een bestuurlijke opschaling. De gemeenten zouden robuuster worden, slagvaardiger en daadkrachtiger kunnen handelen en na herindeling in staat worden gesteld beter personeel aan te trekken. Dat was de insteek althans.

Voor mijn werk toen werd ik bedankt gisteren door Toine Poppelaars, de vertrekkende gedeputeerde. Poppelaars kreeg tijdens zijn afscheidsfeestje van de provincie (hij wordt in maart dijkgraaf) door jan en Alleman en Karla zoveel pluimen in de aars gedwud dat het welhaast pijnlijk was. Al zijn verdiensten werden genoemd, met uitzondering van de herindeling Zeeuws-Vlaanderen, die hij als verantwoordelijk gedeputeerde er door kreeg, terwijl Gert de Kok (PvdA) voor hem het proces angstvallig had vertraagd.

“Bedankt voor je steun toe”, zei Popje. Ik wist me geen raad met dat bedankje. Het suggereert alsof ik de hand in een proces heb gehad waarvan in part noch deel uitmaakte. Het doet verder vermoeden dat ik blij geweest ben om de bestuurlijke opschaling. Terwijl ik al vrij onmiddellijk na het herindelingsbesluit tot de slotsom kwam dat drie gemeenten in plaats van zeven Zeeuws-Vlaanderen geen ruk vooruit zouden helpen. Men had een stap verder moeten zetten naar een gemeente Zeeuws-Vlaanderen.

De driedeling heeft weinig opgeleverd. Sluis is een wanordelijke boel geworden, schier onbestuurbaar en diep in de schulden. Hulst wordt geleid door de drie koningen en zit ook in de hoek waar de klappen vallen. Financieel lijkt Hulst wat meer ruimte te hebben, maar dat is meer te danken aan een creatief boekhoudende wethouder dan aan de feitelijke vermogenspositie. En Terneuzen, tja, zit financieel wat beter op orde, maar is toch ook bepaald niet die slagvaardige gemeente waar in 2003 aan gedacht werd.

Intergemeentelijke samenwerking komt amper van de grond omdat de aloude driedeling nog steeds voor weerstanden zorgt. UwNieuweToekomst leek een aardig initiatief, maar ontbeert visie en schwung.

Om verdere ellende te voorkomen zou een bestuurlijke opschaling tot een gemeente Zeeuws-Vlaanderen enige uitkomst kunnen bieden wellicht. In de verkiezingsprogramma heb ik herindeling als item nog niet aangetroffen. En Popje begint er vast ook niet meer over, maar die zal in zijn nieuwe waterschap wel kennis maken met een grote nieuwe Zeeuws-Vlaamse waterschapspartij. Het opschalen is in waterschapsland wel al begonnen. Wat volgt?

N61

De gemeenteraad van Terneuzen neemt in overgrote meerderheid genoegen met een gedeeltelijke afgeslankte nieuwe N61. Dat betekent dus een vierbaanse trace tot Biervliet met een versmakking in de Braakman en van Biervliet westwaarts een stroomwegvariant. Verkeerswethouder Co van Schaik wist men een sterk beargumenteerd verhaal de raad ervan te weerhouden mee te stemmen met een motie van de Terneuzense volkspopulist Cees Freeke. De laatste had aansluiting gezocht bij de roept-u-maargroep van het Zeeuws-Vlaamse Platform (ofwel Protest), die van mening is (op basis van ettelijke honderden enquetereacties) dat een overgrote meerderheid van de Zeeuws-Vlaamse bevolking vindt dat de hele weg vierbaans moet worden.

Van Schaik wees de raad er op dat het in dit stadium erg onverstandig is om bij minister Eurlings nu te gaan pleiten voor aanpassingen aan het ontwerptrace. “Twaalf jaar wordt nu over deze nieuwe weg gesproken. Het gros van de aanbevelingen uit de dorpen langs de N61 is door de minister en rijkswaterstaat overgenomen. Alleen wordt er nu een kleine versmalling voorgesteld. Ondernemen we daar actie op, dan leidt dan alleen tot vertraging en is het nog maar de vraag of de weg wordt aangelegd. Nu is er kans op aanleg omdat de weg is opgenomen in het programma van economische noodmaatregelen, niet in het MIT als we om redenen van verkeersveiligheid traceaanpassingen gaat vragen, dan kost ons dat weer jaren.”, voerde Van Schaik aan.

Freeke en de VVD vonden dat de regio alsnog bij Eurlings om een vierbaansvariant moesten vragen. De rest van de raad (25 raadsleden) vonden dat het verhaal van Van Schaik hout sneed.

Dat betekent dat alleen in Sluis de verschillende Partido’s Opportunista Popular blijven pleiten voor een vierbaans heerbaan naar het verre westen. Het schijnt overigens dat op het Ministerie van Binnenlandse Zaken documenten zijn opgedoken uit 1672, het rampjaar. Willem van Oranje, de latere stadhouder-koning, had destijds een uitgewerkt plan om Sluis aan te bieden aan de Engelsen om een oorlog te voorkomen. Nu , ik zeg nogmaals het schijnt – overweegt men hetzelfde Sluis aan te bieden aan België om er vanaf te zijn.

Checkpoint4

Van de berichten in de kranten over de zaak Checkpoint en de bemoeienissen van Terneuzense bestuurders ermee klopt volgens burgemeester Jan Lonink van Terneuzen geen hout van. Delen van de verslagen in de zaak zijn door de verdediging deels in handen van de krant gekomen en daar wordt volgens Lonink “niet in de goede zin gebruik van gemaakt”. Lonink zei dit donderdagavond tijdens de raadsvergadering. Volgens de burgemeester heeft de verdediging van Checkpointbaas Willemsen een nieuwe vorm van communiceren gevonden die buiten alle proporties is. “Simpelweg door mij en de gemeente heel zwart weg te zetten”.

 Lonink voerde in zijn betoog verder aan dat de aantijgingen aan het adres van hem (hij zou volgens OvJ Valente in de PZC mogelijk een ambtsmisdrijf hebben begaan) en de gemeente (die Checkpoint zou hebben gefaciliteerd) volsterkt onjuist zijn. Volgens de Terneuzense burgemeester hebben raad en hijzelve “in volledige integriteit sinds 2006 gewerkt aan het terugdringen van het buitenlandse drugstoerisme en het aanpakken van de overlast.”
Deze stellingname zal de Officiier van Justitie volgende week in de strafzaak tegen Checkpoint nogmaals benadrukken.
“Het ziet er naar uit, wist Lonink ,”dat er nog meer mistige verhalen zullen volgen De buitenwacht lacht er om, maar wat eerst een oud-burgemeester overkwam en nu mij aan schade wordt toegebracht, dat is niet makkelijk te herstellen.”

Op het stadhuis veroorzaakten de uitlatingen van Valente in de krant behoorlijk wat reuring. Even overwoog Lonink om een klacht wegens smaad/laster in te dienen, maar zag daar – net als oud-burgemeester Barbé eerder – na consultatie van de huisadvocaat vanaf. Een eis tot rectificatie door de PZC werd genegeerd.

Een raadslid, CDA-fractievoorzitter Henk Siersema, die in verschillende Checkpointgerelateerde artikelen zijn zegje had gedaan; en en passant de gemeente – dus zijn collega’s – verweet meegewerkt te hebben aan semi-illegale zaken, iets wat hij “bezopen”vond, werd gisteravond officieel een politieke paria. In eerste instantie door een vriendelijke Pim Broekhuijsen, maar daarna door een vileine Marnix van Oyen (PvdA) die Siersema te boek zette als een een oncollegiale leugenaar, een politieke lafbek en een persoon die met heel de raad geschoffeerd had, inclusief zijn eiegen fractie. Siersema’s reactie stelde in eerste instantie weinig voor en in tweede instantie nog minder. Hij zei zich namelijk totaal niet in het woord bezopen te herkennen. Ergo, de journalist heeft het gedaan. Ik heb het niet gezegd.

Siersema bleef na de raad niet achter om iets te drinken…

Wordt natuurlijk vervolgd…

Checkpoint3

Het is altijd leuk voor journalisten te beschikken over getuigenverhoren in een heikele zaak. Je kunt er lekker uit putten, uit citeren en een beeld schetsen van hoe de hazen hebben gelopen. Als de verdedigende partij die stukken beschikbaar stelt heeft dat een doel en in de zaak Checkpoint is inmiddels wel duidelijk wel doel er gekozen is; namelijk leidt de aandacht af van de beklaagde en richt het vizier volledig op andere betrokkenen in de zaak. In de Checkpointzaak worden de pijlen nu afgeschoten richting burgemeester Jan Lonink van Terneuzen.

Lonink zou volgens de PZC volgens oud-journalist en Checkpointwoordvoerder Frank Deij, tijdens een gesprek met Deij, gezegd hebben dat de politie op de hoogte was van opslagplaatsen buiten de shop. Die mededeling zou, zo vindt officier van justitie Jo Valente beter achterwege hebben gelaten, want -zo stelt Valente “Mogelijk zou (weer dat woordje), afhankelijk van de omstandigheden (hoe kun je je juridisch beter indekken), zelfs sprake kunnen zijn van een ambtsmisdrijf.”

Valente, niet echt een vriend van Lonink, heeft met dit ene zinnetje de Terneuzense burgemeester op het schavot gezet. Deij heeft – als-ie gezegd heeft wat beweerd wordt – de strop aangereikt en de PZC controleert nu het valluik. Het is nu even afwachten wat er gebeurt.

Het is overigens wel frappant dat in de aanloop tot de hervatting van de rechtszaak de gemeente Terneuzen of vertegenwoordigers ervan nadrukkelijk de beklaagdenbank ingeduwd worden. Eerst moest oud-burgemeester Barbé het ontgelden, nu is Lonink aan de beurt, zometeen zal wethouder Adhemar van Waes nog wel geattaqueerd worden over zijn rol in de skihalaffaire, de voorziening die bekostigd werd door Willemsen.

De bevriende collega’s Wout Bareman en Marcel Modde, bijgestaan door Emile Calon, zullen de komende dagen verder berichten over de affaire. Hedenavond zal CDA-fractievoorzitter Henk Siersema (die de voorbije dagen zich wel erg manifesteerde) in de raad terecht worden gewezen door collega’s. Morgen of een dag later zal de krant verhalen over de grondtransacties tin de Koegorspolder voor de bouw van de skihal en Willemsens betrokkenheid. Ook dan zal de verdediging stellen dat de gemeente op de hoogte moet zijn geweest van de ontwikkelingen en dat het bestuur die willens en wetens liet doorgaan.
Ook door die verhalen zal de gemeente verder het beklaagdenbankje ingeduwd worden.
En dat in verkiezingstijd!? Mjam.

Hedwigeflup

In Hulst wordt een lawaaioptocht voorbereid om het ongenoegen kenbaar te maken tegen de plannen om van de te ontpolderen Hedwigepolder een grensoverschrijdend zilt natuurreservaat te maken. Sommige partijen in de regio zijn boos omdat de rijksdiensten en provincie daarvoor de voorbereidingen treffen. Vriend en collega-journalist Cees Maas googlede na een bezoek aan de polder vorige week even rond en vond documenten van de burenBelgen, waaruit blijkt dat zij reeds in 2003/2004 wisten wat zij met de polders aanwilden.

“Het Verdronken Land van Saeftinghe toont aan dat er een grote interesse bestaat om een bezoek te brengen aan een brak getijdengebied. Doordat het gebied erg gevoelig is voor verstoring wordt het aantal bezoekers in Saeftinghe beperkt. Meestal worden de begeleide wandelingen ook in groep georganiseerd. De Hedwige-Prosperpolder kan een bijkomende mogelijkheid bieden voor mensen die een brak getijdengebied individueel wensen te bezoeken. Men kan immers het gebied in via knuppelpaden. Als men op het einde van de gasdam een horecazaak voorziet met uitkijkpunt over de Schelde kan dit heel wat recreanten naar het gebied lokken. De faciliteiten om te recreëren zijn reeds aanwezig. De kerncentrale van Doel beschikt over een grote parking aan het Doelinfocenter en leent gratis fietsen uit voor het fietsen van de Eco-fietsroute. Deze 33 km lange fietsroute loopt langs de Schorren van Ouden Doel, Doel-, Prosper- en Hedwigepolder naar het informatiecentrum van het Verdronken Land en via de polders terug naar de kerncentrale. Indien vanop rechteroever transport (veer) wordt voorzien naar Doel, zal dit mogelijk veel recreanten aantrekken. Een binnendijks wetland verliest het unieke karakter van contact water en land, maar maakt het gebied wel toegankelijker voor wandelaars.Door de nieuwe inrichting zal de belevingswaarde van de recreanten toenemen. De recreanten die ook in het nulalternatief van de polders gebruikmaakten, zullen een hogere belevingswaarde ervaren omdat het landschap natuurlijker en gevarieerder wordt. Het contact met de Schelde wordt verhoogd. Nieuwe recreanten zullen een hogere belevingswaarde kennen dan voor de activiteit die ze eerder uitoefenden of de natuurontwikkelingsgebieden hoger waarderen dan het gebied waar ze eerder recreëerden.Deze toename van de recreatieve waarde van het gebied zal zich rondom het gebied vertalen in verschillende effecten zoals potentiële toename van de horecabedrijvigheid maar mogelijk ook in een stijging van de waarde van vastgoed en in een positiever vestigingsklimaat voor bedrijven. Er zijn in deze fase evenwel onvoldoende gegevens beschikbaar om dergelijke baten in te schatten. Verder onderzoek naar deze potentiële recreatiebaten wordt dan ook geadviseerd.”
Alzodus achter gesloten deuren besloten…

K.

“Godver! Van wie heeft dat kind vloeken geleerd?”, placht mijn grootvader soms te roepen. De man was een echte cokessnuiver, een werkman die werkte op de oude fabriek in Sluiskil. Het was een zachtaardige man, die zijn eigen onmacht op momenten volledig toeschreef aan de Schepper en hem daarop in krachtige bewoordingen terecht wees. Hij werd 59 jaar en overleed na een lang ziekbed en een evenlange litanie aan verwensingen. De man had in zijn werkzame leven zoveel polycyclische aromatische koolwaterstoffen binnengekregen dat zijn keel, slokdarm en longen veranderd waren in een dodelijke teerbaan.
De ziekte K trad voor het eerst mijn leven binnen.

Jaren later maakte zijn zoon, mijn vader, kennis met K. Het begon met een bobbel op zijn rug. Als een ei zo groot. Bobbeltjes in zijn onderarmen. De lymfeklieren wisten de medici. Ze sloegen aan het snijden en snijden. Uiteindelijk kon de wildgroei aan cellen worden beteugeld. Hij herstelde, maar was nooit meer de oude. Na zijn pensionering keerde K weer terug. In de longen dit keer.
Van Terneuzen naar Gent van Gent naar Terneuzen, snijwerk, kuren, misselijk, ziek, erg ziek. Na maanden waren de longen schoon, althans die ene resterende, althans volgens de artsen, maar weken na die constatering moest ik afscheid nemen van pa.
Hij eindigde zijn leven als een beeld van de door hem bewonderde beeldhouwer Maillol, in een verkrampte pose op een ziekenhuisbedje.
K had weer gewonnen.

Mijn schoonvader, een tanige man van voor in de tachtig die heel zijn leven gesport had en dacht het eeuwige leven te hebben, maakte vrij onverwacht kennis met K. Pijn tussen de schouderbladen, daar had-ie plots last van. Onderzoek, uitslag, alvleesklier. Een lijdensweg van weken volgde. Pijn, pijn, pijn. Over.

Deze week zag ik in een zaal in Terneuzen filmbeelden van een man die ik tot kort voor de opname gekend had als een boom van een kerel. Het was een schim geworden door de ontzielende werking van K.

Na de bijeenkomst stak ik op weg naar de auto een sigaret op. Op dat moment schoten de woorden van een oom op een haast hoorbaar volume door mijn hoofd: “Jij bent echt een rokertje hee, je kan het gewoon niet laten.” En ik schrok…

Integriteit

Hulst moet blij zijn dat een projectontwikkelaar het hart van Kloosterzande wil opknappen met 200 nieuwe woningen. Dat zegt PvdA-wethouder Diana van Damme. Toch heeft een deel van de Hulster politiek moeite met het bouwplan. CDA en SP vinden 200 woningen erg veel. Ik zou me om iets anders druk maken. Gaat de gemeente Hulst in zee met een projectontwikkelaar die toestaat dat in zijn bezittingen naar hartelust bedwelmende middelen worden geteeld. Politie-invallen hebben recentelijk uitgewezen dat dit op grootschalige wijze het geval was. Zou Hulst er niet beter aandoen om een integriteitsonderzoek te laten uitvoeren. De Wet Bibob biedt mogelijkheden en die niet alleen. Als de integriteit van bestuurlijk handelen in het geding is zijn de rapen snel gaar. Zie hoe Terneuzen worstelt met skihal en Checkpoint. Maar in Hulst daar is men blij…

Checkpoint2

Het is de schuld van Dow Chemical dat Checkpoint geworden is wat het recentelijk was. Had de chemiegigant Terneuzen in 1999/2000 niet zo onder druk gezet, dan was er wellicht nooit een zaak a la Checkpoint gekomen. Maar nee, Dow had de lieve somma van zes miljoen dollar beschikbaar gesteld voor een nieuw theater dat nog gebouwd moest worden. Terneuzen zou die donatie alleen krijgen voor een nieuwe schouwburg, een verbouwing van het oude Zuidlandtheater was geen alternatief. Dus moest Terneuzen gaan uitkopen en moest Terneuzen langs bij Willemsen en Van Himme (diens raadsman), die de gemeente vervolgens contractueel vastmestelden. Niet nakomen van het verhuizngscontract zou de gemeente miljoenen hebben gekost, maar toen die overeenkomst getekend werd waren de omzetten van Willemsen en co nog van dien aard dat Terneuzen dacht er een mooie overeenkomst was gesloten.

in de PZC wordt vandaag gesteld dat Terneuzen Checkpoint bejegende als een soort Ikea. Dat is wellicht zo. Als een Morres is misschien nog treffender, dat bedrijf wist in Hulst ook altijd zijn voorkeurspositie uit te spelen, tot en met de grondprijsbepaling toe.
Van Schaik en Lonink worden nu naïeviteit verweten, wellicht waren ze dat ook. Opvallend is echter de kritiek van CDA’er Siersema die zich nu opwerpt als het geweten van weldenkend Terneuzen, de collegeleden verwijten maakt en ‘het bezopen vindt dat Checkpoit als enige over een horecavergunning beschikt’. Dat is een opmerking in de categorie “kul”. Allereerst, omdat ook Miami de andere shop er een heeft. Siersema zit zelf al jaren in de raad en had aan de bel kunnen trekken, maar heeft dit op het gebied van vergunning nooit gedaan, wel als het gaat om de verkeers-en bijkomende overlast. Verder heeft Siersema natuurlijk een pak boter op zijn hoofd, waarmee de Terneuzense gemeenschap een jaar lang boterhammen zou kunnen smeren. Siersema was de eerste die bij skihal Snowbase (het kindje van Willemsen) aanklopte voor sponsoring van zijn voerbalschooltje. Daarover is Siersema door justitie zelfs nog gehoord…

wordt vervolgd

Jonkman

Jan Jonkman heeft het ondermaanse verlaten. Hij vertrok vanmiddag (dinsdag) in een zee van bloemen en onder applaus. Voor zijn finale afscheid waren honderden familieleden, vrienden en kennissen samengekomen in zalencentrum De Brouwzaele in Terneuzen om het vorige week woensdag overleden PvdA-raadslid-en schooldirecteur (54) een laatste eer te bewijzen. Het verliep zoals Jan het zich gewenst zo hebben.
Namens de familie karakteriseerde Johnny de Witte Jonkman als een rots in de branding, een adviseur, een vraagbaak. Collega-directeur Gerard Langeraert van Open Basis had het over een krachtig mens, die oog had voor het menselijke. Burgemeester Jan Lonink en wethouder Co van Schaik roemden Jonkman om zijn inzet, zijn loyaliteit en medemenselijkheid en uit de brieven van zijn dochters bleek dat Jonkman ook gewoon een vader, een aardige vader.
Terneuzen moet verder met een mensenmens minder.
En dat is jammer…

Groenen deugen

In een mailtje werd me juist gevraagd of ik de aandacht wil vestigen op het bestaan van een nieuwe website met de naam www.degroenendeugen.nl. Dat wil ik best doen, maar dan wel op mijn eigen wijze. Allereerst pretenderen de onbekende initiatiefnemers dat ze “een genuanceerd geluid willen laten horen in het debat over de nut en noodzaak van natuur-en milieuorganisaties.” Ik denk dat daar beter kan staan een ander geluid, want op de nieuwe site is die nuance gelijk al ver te zoeken. De Partij voor Zeeland krijgt ervan langs, het CDA in Hulst wordt -hoe kan het anders – draaikonterij – verweten inzake Hedwigepolder/Perkpolder en verder wordt er uitgebreid gerept van “een groen geluid”.
Dat er vervolgens melding wordt gemaakt van steun van ‘t Duumpje en en passant opgeroepen wordt om de doneren om de website in stand te houden (ik vraag nog steeds geen stuiver, maar verwelkom elke donatie) brengt me alras tot de slotsom dat hier sprake is van een initiatief van ZMF, dan wel van aanhangers van de milieubeweging. Dat mag, maar laat dit mensen dan weten.
Ik geloof ook niet zo in mensen die te pas en te onpas komen afkakken met de groene leugen, de groenen deugen of de platte zeugen. Hoe ze ook over dingen denken, mensen moeten hun verstand eens wat meer gaan gebruiken.