China-uitjes (met aanvulling)

Binnenlands Bestuur doet een boekje open over de China-reizen die bestuurders uit gemeenten en provincies de laatste tijd ondernemen. De instanties geven tienduizenden euro’s uit aan bezoekjes aan de World Expo 2010 in Shanghai en of die werkelijk van nut zijn valt te betwijfelen.. Van de provincies gaf Utrecht het meest uit (44.398 euro), van de grote steden Rotterdam (43.700 euro). Eenduidig beleid voor vliegen in business- of economy class is er niet.

In het rijtje van big spenders komt de provincie Zeeland en de Zeeuwse grootsteden niet voor. Mooi he, ze gaven de verslaggevers van BB te kennen dat ze niet naar de Expo in de Oost gaan. Ja, ons bin zuunig hee…

Nee, niks daarvan. Ons ben nie eerlijk. Ons ben namelijk wel degelijk naar China geweest. Als eersten nog wel liefst. Onder aanvoering van burgemeester Jan Lonink van Terneuzen (die moest mee om de vliegangst van wethouder Liefting te beteugelen) is er wel degelijk een Zeeuwse delegatie op de Expo geweest. Als eregast zelfs, omdat het ROC Westerschelde en Zorgsaam (waar ook mensen van meegingen) een huisartsenpost in de Chinese metropool van de grond hebben mogen optillen.

Hoeveel dat Zeeuwse uitje heeft gekost valt uit de opsomming van BB niet op te maken

1. Utrecht (7 personen): 44.398 euro
2. Zuid-Holland (7 personen verspreid over twee perioden) 25.250 euro
3. Noord-Holland (3 personen) 21.234 euro
4. Noord-Brabant (7 personen) 20.527 euro
5. Flevoland (2 personen) 6.684 euro
6. Friesland (2 personen) 3.500 euro

Gemeenten

1. Rotterdam (8 personen) 43.700 euro
2. Utrecht (6 personen) 22.091,18 euro
3. Amsterdam (6 personen) 22.000 euro
4. Den Haag (acht personen) 19.095 euro
5. Eindhoven 11.236 euro

maar ik denk dat alles bij elkaar toch wel in de buurt komt van de derde plaats in om het even welk rijtje.
Komt nog bij dat de Zeeuwen waarschijnlijk nog wel de top zullen halen. In september reist namelijk nog een Zeeuwse delegatie naar het verre China…

Stoppen met roken

Ik ben een verstokt roker. Diverse malen heb ik geprobeerd om de sigaret uit mijn leven te bannen. De ene keer cold turkey, met alle ontwenningsverschijnselen van dien en een gewichtstoename van hier tot ginder, de andere keer met pleisters, met kauwgummetjes die je keel lam legden, met pillen en laatst met Champix, een kuurtje met varenicline, een middel dat voorkomt dat nicotine zijn verslavende werking in een mensenlijf kan uitoefenen.
De laatste keer dat ik aan zo’n keer begon resulteerde in een rookloze periode van een half jaar. Ik was eigenlijk te vroeg gestopt met kuren (2×12 weken wordt geadviseerd) met als gevolg dat ik veel te snel weer voor de verleidingen viel. “Je bent een echt rokertje he”, zei een oom van me toen ik weer aan de kankerstok begon te leuren.
Ik kon het niet ontkennen.
Als de meeste weldenkende mensen besef ik dat roken slecht is voor lijf, leden en omgeving.
Je conditie gaat kapot, je longen en je aderen.
Mensen vinden je stikken, je kleren, je huid en ze – de niet-rokers- kijken op je neer wanneer je weer in een verscholen hoekje of bij zo’n belachelijke rookpaal je nicotineverslaving aan het uitoefenen bent.
Ik ga het weer eens proberen.
Mijn eerste filmomhulde tabeltje is al weggewerkt, op weg naar mijn darmen om dan via mijn bloed weer naar boven te stijgen om in mijn hersenen de knop om te zetten van roken naar niet-roken.
Die omschakeling zal niet ongemerkt voorbij gaan. Dat weet ik nu al.
Mijn darmen komen wellicht in opstand, mijn kop zal dagen als een betonblok voelen, ik zal misselijk worden en in nachtelijke uren rare dingen beleven in mijn slaap, om dan vervolgens met een ruk wakker te worden en te verzuchten. Godskerallemachtig….
De drang naar tabak, de zucht naar de sigaret, de hunkering naar nicotine neemt langzaam maar zeker af, dat staat vast, dat kan ik verwachten. Over pakweg acht, negen dagen, druk ik mijn laatste peuk uit en kan ik zeggen: ik ben gestopt.
Dat gaat mooi gebeuren, daar ben ik zeker van, maar dan, maar daarna, als de pillen op zijn…