Kandidaten bedankt!

Langs deze weg wil ik de kandidaat-raadsleden van verschillende gemeenten bedanken voor hun optredens van de voorbije weken. Voor een aantal bleek de stembusgang succesvol, voor anderen wat minder. Niettemin heb ik mogen genieten van veel vage beloften, gevatte opmerkingen, ballonnetjes die op en weer neergingen, schone plannen, egeltjesgedrag en pijnloze propaganda. Nogmaals Peter, Henk, nog eens Henk, Jos, Jaap en Jo, Bram,Pim, Piet, Cees F., JP van Vogelwaarde, William (twee keer), Marnix , Blondjes van Co, Frank en Francois, bedankt. Gij waart voer voor een veelvraat, het ga u goed. Althans, nou ja, vooralsnog…

De dag erop

Het volk heeft gesproken, althans iets meer dan de helft van het volk heeft dat gedaan en eigenlijk is dat jammerlijk. Nota bene voor de verkiezingen die het dichtst bij de mensen staan, de gemeenteraadsverkiezingen, gaat nog slechts een dikke vijftig procent zijn stem uitbrengen. Met een dergelijke percentage moet Nederland niet blij zijn; daarmee komt ons democratisch bestel aardig onder druk te staan.
In Zeeland hebben de lokale partijen flink gewonnen en PvdA en CDA behoorlijk verloren. Verklaarbaar? Ik denk het wel. Stemgerechtigden die in juni Wilders en Co zullen stemmen hebben deze keer of niet of lokaal gestemd, waarmee de lokalo’s feitelijk verworden zijn tot lokale PVV’tjes. de proteststemmers hebben zich onder de vlaggen van de lokale kiesgroeperingen geschaard. En niet in een Zeeuwse gemeente; in vrijwel allemaal.
En moet het volk daar blij mee zijn? Ik dacht het niet. In verschillende gemeenten moeten een regenboogcoalitie gevormd worden om een dagelijks bestuur te kunnen vormen. Vier of vijf partijen die sturing moeten geven aan het schip der gemeenten.
Als ik de uitslag in het geplaagde Sluis bezie, dan denk ik aan dat rode autootje op de draaimolen. Weet U nog, zo”n mooi rood cabrioletje met op elke zitplaats een rond houten stuurtje. Wie er ook achter de stuurtjes zat het wagentje ging alleen maar in de rondte. Met het nieuwe bestuur van Sluis zal het niet veel anders zijn. De alliantie van landelijke kieslijsten heeft in het westen onvoldoende steun, hetgeen betekent dat er altijd minstens een lokalo moet aanschuiven.
Dat belooft daar nog wat.
Het ooit zo rode Vlissingen is volledig van kleur verschoten. PvdA en ook SP hebben in de stad fors verloren. De lokalo’s gewonnen. Het stad met zo veel schuldig dreigt schier onbestuurbaar te worden. In Terneuzen mag de PvdA, die overigens een zeer lokaal getinte camapgne voerde, nog niet klagen. Met 8 zetels is de partij daar achter TOP/Gemeentebelangen nog steeds een factor van betekenis. Het CDA daarentegen moest flink bloeden.
Ik ben benieuwd hoeveel koppen er in Zeeland gaan rollen?

Winst

De oude Fons (Roctus) feliciteert de jonge Fons (Dobbelaer) met de stembusoverwinning van ABGH in Hulst De doelstellingen van de campagnes waren simpel. In Hulst zorgen dat Algemeen Belang Groot Hulst de grootste partij werd en in Terneuzen het verlies van de PvdA zoveel mogelijk te beperken. In beide gevallen is dat gelukt. Mij wacht een fijne nacht, nou ja, ochtend.

Uitingen

De Kieswet geeft politieke partijen de ruimte om in de buurt van stembureau propagandistisch uitingen te proclameren, mits dit de kiezer niet zou beïnvloeden. Het is dus feitelijk niet verboden om bij de stembureaus op de dag van de verkiezingen affiches te hangen of zelfs nog folders uit te delen. Met het mits-verhaal valt juridisch-technisch weinig te verhapstukken. Geen kiezer zal zeggen dat-ie door een folder op pamfletje op andere gedachten is gebracht.
Toch houden de meeste partijen zich aan de stilzwijgende afspraak om nabij stemlokalen geen campagne-uitingen te plaatsen. Er zijn natuurlijk uitzonderingen. In Hulst zette Groot-Hontenisse (voor heeeeeel Hulst) pontificaal een met affiches beplakte kampeerbus voor de ingang van het stembureau in gemeenschapscentrum Den Dullaert. De Christen-democraten uit de Reynaertstad konden niet achterblijven en plaatsen er nog een groen-beplakte caravan naast.
En burgemeester Mulder van Hulst nam geen maatregelen tegen de vrij-kampeerders.

Bram Stoffels

Bram Stoffels van TOP/Gemeentebelangen in Terneuzen (voorheen van de partij Voor Volledige Defragmentatie) is best tevreden over het verloop van de verkiezingscampagne. “Goed, het is best allemaal een beetje lief, maar de reacties die wij ontvangen over ons optreden zijn redelijk positief en zo staan we ook in de wereld hee.”, zegt-ie op Stoffeliaanse wijze.
Bram Stoffels, sinds jaar en dag de vleesgeworden verbinding tussen bestuur en middenstand in de Scheldestad, hoopt nog een keer voor vier jaar gekozen te worden. De laatste verkiezing kreeg-ie 250 stemmen op zijn kop, dit jaar rekent-ie op wat meer. “Het zou leuk zijn als ik op eigen kracht mijn zetel kan binnenhalen”, zegt-ie..
Want ja, Stoffels heeft nog wat te doen. De Kop van de Noordstraat is nog steeds niet op de schop genomen, aan de Kennedylaan ligt nog steeds een moeras en de Markt van Terneuzen is ook nog steeds niet wat-ie moet zijn. En de terminal voor de cruiseschepen, ja, dat is ook niet wat het moet zijn. Dit jaar komen er zo’n twintig cruiseschepen (geen oceaanreuzen, maar rondvaartboten) naar Terneuzen. Elke keer met een paar honderd mensen aan boord en ja, die mensen moet je – in de optiek van Stoffels – wat kunnen bieden. Vorig jaar zorgden de reders van de schepen ervoor dat het gros van de opvarenden binnen een mum van tijd Terneuzen weer hadden verlaten en dat was voor Stoffels toch een teleurstelling. “Dat moet dit jaar echt anders, anders hebben we als stad natuurlijk ook weinig aan die bezoekers.”
Prince Charming, dat probeert-ie althans te zijn, gniffelt nog even als een mogelijke wethouderspost in Terneuzen aan de orde komt. “Goh, dat zou nog eens wat zijn heee, maar nee, serieus, nog vier jaar in de raad daarmee zou ik heel tevreden zijn…”
Ja, en TOP ook

Ik en zij

Jarenlang heb ik de politiek in deze regio van een afstand kunnen gadeslaan. Mocht er ook over berichten. Hoorde en zorgde voor wederhoor, iets wat tegenwoordig op zich amper nog een journalistiek gebruik is. Nu de krant voor mij geen rol meer speelt, dacht ik een lokale partij in de eigen woonplaats te kunnen helpen met de verkiezingscampagne.

 Algemeen Belang Groot Hulst stelde mijn inzet op prijs en na het bezoeken van enkele vergaderingen raakte ik zelf begaan met de besognes van de groepering. Ik moet zeggen de sfeer binnen de club is goed, er is discussie zonder ruzie, er is ruimte voor meningsverschillen zonder dit de saamhorigheid aantast en het intellectueel potentieel binnen de club is veel groter dan ik voorheen dacht waar te nemen. We praten met elkaar over de hekwerken bij Snis, maar ook over kernenergie, over het organiseren van gemeentelijke mislukkingen en een dorpsvoorziening in Kloosterzande. De actieve groep bestaat uit mensen van in de dertig tot ver in de zeventig, afkomstig uit diverse woonkernen in dee gemeente Hulst. En eigenlijk door te participeren in zo’n lokale beweging leer ik elke dag wat bij. 

Dat doe ik overigens ook in een andere gemeente waar ik een andere partij mocht helpen. Een landelijke partij, die op lokaal niveau zich in deze campagne zo min mogelijk als landelijke partij presenteert. De aandacht richt zich op de mensen in Terneuzen die de politiek handen en voeten moeten geven. Ook hier is men er in geslaagd jong en oud te binden. De campagne spitst zich toe op plaatselijke zaken zonder de ideologische principes te vergeten. Binnen deze ploeg wordt gesproken over dezelfde problematieken (het enige wat verschilt is de gemeente), dezelfde gevoeligheden en met een zelfde gedrevenheid.

Wta ik ervaar is dat politiek op lokaal niveau altijd een zaak is van mensen. Ik bewonder mensen die zich in deze tijd willen inzetten om via politiek-bestuurlijke weg iets voor de samenleving te betekenen. De vijver waaruit partijen moeten vissen wordt steeds kleiner. Politiek is bij veel gewone mensen iets verwerpelijks geworden, een zaak voor zakkenvullers en plucheplakkers, om vriendendiensten te bewijzen en meer van zulks. Populisten jutten het kiezersvolk op de gevestigde orde te boycotten, weg te stemmen, weg te jagen. Niemand is volgens hen meer te vertrouwen, omdat ze toch maar wat aanmodderen.

Ik vind dat baarlijke nonsens. Wie zoveel kritiek heeft op politieke groeperingen of partijen begint geen platform of actiegroep, maar meldt zich aan bij een politieke beweging waar hij of zij affiniteit mee heeft. Kankeraars hebben geen recht van spreken. Zeikerds zijn gewoon zeikerds en sommige eikels worden nooit een boom. Politiek, besturen, is mensenwerk.

En als mensen die gekozen willen worden slecht kunnen debatteren, zoals woensdagavond in Hulst en eerder op andere plekken in de regio, dan is een debatvaond saai en mat. Maar ook niet meer dan dat. Op 3 maart maak ik het vakje achter mijn eigen  naam rood en denk voor het vervolg, zij zoeken het maar uit. Maar ik ga wel stemmen en hoop dat dit voorbeeld, ondanks alles, breed gevolgd wordt.

Nieuwkomer

“Wat vind je van Jack Begijn?”, vroeg de provinciale CDA-voorzitter me enige tijd terug toen we het over nieuwkomers op kandidatenlijsten hadden. “Die past prima bij jullie”, antwoordde ik, “als voetballer was-ie al geslepen, stiekem en hard. Hij schoffelde tegenstanders onder de mat als er geen bal in de buurt was. Nee, dit is echt een man die bij jullie past.” Hij moest er om lachen, maar ik niet echt.

Jack was al voordat zijn naam definitief op de lijst terechtgekomen was begonnen met een campagne. Binnen de Lions club presenteerde hij zich – nog  ruim voor de college-onderhandelingen moesten beginnen – als de CDA-kandidaat voor een tweede wethouderspost. Dat is zo leuk, tijdens maaltijden (die overigens nog al eens betaald werden via de Terneuzense scholengemeenschap) tegenover  serviceclubleden een beetje opsnijden over je aanstaande politieke werk. Minder leuk voor Jack is dat de Terneuzense CDA ettelijke weken terug niet hem, maar Jaap Scheele uit Zaamslag naar voren schoof als 2e wethouderskandidaat. “De stem van de leden bepaalde die voordracht”, wist de lokale voorzitter te melden.

Iets anders is dat Begijn zich de voorbije weken als kandidaat nadrukkelijk heeft weten te manifesteren op de school waaraan hij verbonden is. Hij mocht aan de openbare school gastlessen geven in de hoogste vwo en havoklassen. “Dat is indoctrinatie”, zou pedagoog en geschiedenis-docent wijlen Ar Visser, de vader van schrijfster Carolijn in zijn tijd hebben geroepen. “Onzuiver”. En zo is het maar net. Het zijn de gerbruikelijke foutjes van een nieuwkomer in de harde, politieke arena.

William Gijsel

William Gijsel van Nieuw Gemeentebelangen Sluis heeft ontdekt dat het verschijnsel krimp aan de andere zijde van de grens zich niet doet gelden. “Blijkbaar doen we in West-Zeeuws-Vlaanderen iets verkeerd”, weet Gijsel. Ach arm. Het populistisch raadslid gaat volledig voorbij aan een aantal zaken. 1. West-Zeeuws-Vlaanderen is deel van Nederland en als zodanig een van de meest perifeer gelegen gebieden die je in Nederland vinden zult. 2. West-Zeeuws-Vlaanderen heeft als deel van Nederland te maken met Nederlandse regelgeving, financieringsstromen en bestuursconstellaties. 3. West-Zeeuws-Vlaanderen is deel van Zeeuws-Vlaanderen wat vervolgens weer een sociaal-economische regio is van Nederland.

West-Vlaanderen is een Belgische entiteit. Een deel van West-Vlaanderen – Maldegem-Brugge-Oostende-Knokke, maakt deel uit van de Vlaamse stedengordel en heeft als zodanig weinig met krimpverschijnselen te maken. Gaan we echter dieper West-Vlaanderen in, naar de Westhoek, die speelt ook daar de problematiek van ontgroening, vergrijzing en bevolkinsgkrimp. Gaan we nog dieper België in, dan zien we in de Ardennen, de Borinage en delen van Limburg wel degelijk eenzelfde problematiek spelen. Gijsel, altijd goed voor weinig hout snijdende opmerkingen, zou zich beter eens verdiepen in het volgende onderzoek.

Bevolkings- en huishoudensvooruitzichten (2007-2025) voor de West- en Oost-vlaamse Resoc-gebieden door Johan Surkyn & Liza Lauwers, Interface Demography, Vrije Universiteit Brussel.

Dat laat overigens onverlet dat Gijsel gelijk heeft als het gaat om het intensieveren van de grensoverschrijdende samenwerking. Die is ook in het nieuwe Sluis – van na de herindeling – amper van de grond gekomen. Ook in dit geval moeten de verwijten overigens niet direct afgevuurd worden op het Sluisse bestuur, de Belgische vrienden lopen ook niet al te hard, maar daar zal William wel aan voorbijgaan.

Gijsel is sinds jaar en dag de verpersooonlijking van het cliëntalisme zoals dat nog voornamelijk in de hoek Aardenburg/Heille en Eede bestaat. Hij gaat dezer dagen deur aan deur in Eede om de stemmen te werven, geeft rondjes bier weg en isl in de aanloop naar de verkiezingen weer in menig café te vinden. Hij belooft zijn achterban dat hij zich persoonlijk inzetten voor persoonlijke problemen, bouwvergunningen ed, ook als dat in strijd is met een besluit waar hij zelf  heeft voor gestemd. William Gijsel heeft namelijk een zeer selectief geheugen.

Maakt op zich weinig uit, van gaat hij weer eens over de schreef, beledigt hij weer eens iemand zonder er zelf bij stil te staan, dan komt-ie achteraf altijd even aankakken en klinkt zijn stopzinnetje: “Jie et toch geen hekel an mien eeh?!”

Marnix van Oyen

Het botert de laatste dagen niet echt tussen de Terneuznese  PvdA-kopstukken Co van Schaik (lijsttrekker en wethouder) en Marnix van Oyen (fractievoorzitter). Bron van de ergernis tussen de twee is de stemwijzer, die beiden al diverse malen hebben geraadpleegd. Van Schaik komt steeds na het beantwoorden van de vragen bij zijn eigen partij uit. Van Oyen bij de SGP en dus is er volgens Van Schaik iets mis. Is Van Oyen, toch altijd een trouw vazal geweest van Axelse Co, zo ver naar rechts geschoven dat-ie niet meer te vertrouwen is? Is Van Oyen op een of andere manier nog te corrigeren? Of, en dat is een andere optie, deugt de stemwijzer niet? Ze zijn er nog niet uit in het rooie kwartier.

Bij coalitiepartner CDA is Van Oyen ook niet meer zo geliefd. In de laatste raadsvergadering schoot de PvdA-fractievoozritter giftige pijlen af richting CDA-voorman Henk Siersema, die in de ogen van de PvdA”er met allerhande opmerkingen over de Checkpointzaak de raad, zijn eigen fractie en het college op een onbehoorlijke wijze geschoffeerd had. De verbale aanval leidde tot crisisoverleg binnen de christen-democratische gelederen, die vervolgens de PvdA verweten stemming te maken met het oog op de verkiezingen en Siersema (waar is tie gebleven) een hand boven het hoofd hielden.

Van Oyen blijft er koud onder. Als Van Schaik wilt dat er messen geslepen moeten worden, dan doet-ie dat. Al jaren en met enthousiasme. Sneren, hakken, bijten. Van Oyen is er altijd voor te vinden, maar de PvdA’er heeft ook nog een andere zachte kant. Dat bleek nota bene tijdens diezelfde vergadering waarop Siersema geroosterd werd. De raad nam afscheid van Jan Jonkman. Van Oyen sprak. Vol liefde, passie en compassie.

Van Oyen had vorig jaar besloten wat meer op de achtergrond te willen blijven. Het fractievoorzitterschap werd overgedragen aan Jan Jonkman, een totaal andere persoonlijkheid, maar na Jonkmans heengaan, werd Van Oyen weer terug op zijn plek gezet. Of dat zo blijft valt te bezien. Van Co moet Marnix nu dagelijks de stemwijzer hanteren, totdat-ie verlost is van zijn SGP-voorkeuren…

Jos van Eck

“Meneer de voorzitter, ik heb wat vragen over de begrooooting?!!” Het klonk vroeger hard en op lijzige, slepende toon over de redactievloer. Het was een van de one-liners van Jos van Eck, het Hulster CDA-raadslid uit Steen. Voorheen de man van het ziekenfonds, nu – al weer jaren  – de zelfgeproclameerde rekenmeester van de stede Hulst, althans vooralsnog van de oppositie.

Van Eck houdt er van om met cijfers te spelen, fiegelen tot ver achter de komma. En als er dan iets niet, of hij denkt dat er iets niet in de haak is, vragen stellen. Op die tenenkrullende toon. Niet een keer, maar vele keren. Tot half de raad er gallisch van wordt. Jos stelt hoe dan ook zijn vragen.

Niet iedereen is daar zo van gediend. Echt populair is Jos dan ook niet, niet bij de andere raadsleden, ook niet in eigen kring. Maar is populariteit dan een graadmeter voor goede lokale bestuurders. Ook niet echt. Van Eck doet al jaren zijn best om op het grote geld en de kleintjes te letten. Daar is tie goed in en bovendien ook buiten de raad blijft Van Eck maatschappelijk actief. Dat valt ‘m te prijzen.

En dat zijn stem soms door merg en been gaat, daar kan Jos verder ook weinig aan doen of misschien toch – net als Frans de Vries – de komende periode een beetje vriendelijke, melodieuzer en ook nog ‘s to the point. Voor Jos werk eran, je wordt een beter man ervan.

Egeltjesdans

Verkiezingsavond van de Hulster ondernemers. Lijsttrekkersdebat in gasterij De Tijd in Absdale. Een volle zaal, de helft politici en aanhang, de andere helft leden van de ondernemersclub, amper nen gewone mensch..Jammer. Spreekstalmeester Van Dorsselaer , oek van den Cling, dus van bij ons, probeert de politici tot pittige uitspraken te brengen. Het komt er niet van, alles kabbelt voort. Ieder zingt zijn riedeltje, ieder doet zijn ding, alsof alles geschreven is door Vader Abraham. Politiek Hulst danst een egeltjesdans, voorzichtig, niet prikken…

Vanuit de zaal veel applaus, weinig vragen. Vanaf het podium veel geruis, maar weinig antwoorden. Geen visie, geen schwung en wordt er eens een origineel (edoch nimmer uitvoerbaar) idee geopperd, zoals de SP probeert met een HBO-opleiding in Hulst, dan is er bij anderen falikante onwil. De Vries (Progressief Hulst) berijdt zijn stokpaardje, dat-ie Hulst financieel weer gezond heeft gemaakt, Van Driessche van Groot Hontenisse is voor heel Hulst, het CDA wil het vooral samen doen, Algemeen Belang Groot Hulst denkt aan de leefbaarheid van alle kernen, de VVD wil jong en enthousiast zijn maar mist net jedat, de SP heeft afgeleerd overal tegen te zijn en probeert mee te denken en PvdA-voorvrouwe Diana van Damme roept op – zoals altijd erg hard – om grootschalige verkiezingsfraude te plegen. “Stem op mij en de andere dertig op onze lijst!!!”, klinkt het tot op d’n Heikant. Nou, dat mag dus niet…

Morgen verkiezingsavond van Omroep Hulst. Dat belooft nog wat. Deze mensen op tv, dagenlange herhalingen, oei.

Alsof de kiezer daar op zit te wachten. Ik vrees dat – als Hulst voor de buis gaat zitten – voor een erg lage opkomst.

Stem op Grem

Voor een betere, mooiere, veilige wereld.

STEM OP GREM

Lijst 7, nummer twaalf.

Helaas, alleen te Hulst.