Tagarchief: CDA

Musketiers

“Weet je, ik denk niet dat je het CDA met een schimmel moet vergelijken”, zei een goede vriend tegen me. “Natuurlijk is het wel zo dat CDA’ers overal te vinden zijn en doen alsof ze de wereld bezitten, maar dat is hen meegegeven; dat is dat rentmeesterschap van ze. Maar nogmaals schimmel nee, het zijn musketiers, die CDA’ers, musketiers…”
“Musketiers?”, vroeg ik.
“Ja”, was zijn antwoord. dat werd vervolgd door een verhandeling over laat-middeleeuwse krijgskunst, die ik U niet wil onthouden.
De musket, de donderbus, was het eerste vuurwapen dat in de Europese krijgsgeschiedenis werd gebruikt. Makkelijk ging dat niet, het zware wapen moest geladen worden met een dot buskruit en een kogel en had amper bereik. Bovendien duurde het erg lang om de musket schietklaar te krijgen. Pijl en boog waren tot in de 18de eeuw veel doeltreffender en handzamer, maar goed.
Een musket zonder buskruit was waardeloos en voor dat buskruit was veel salpeter nodig. Salpeter werd gewonnen uit gekristalliseerde mestresten uit veestallen. Salpetermannetjes hobbelden heel Europa af om voor de legers stallen af te schrapen, mestkristallen, salpeter te winnen. Was dat gebeurd, dan konden de musketiers aan de slag. In alle oorlogen van 1400 tot 1800 vielen niet veel slachtoffers doordat ze direct door loden kogels waren getroffen. Nee, dat niet, maar werden mensen geraakt door kogeltjes die door met mestsalpeter verzadigde lopen waren afgeschoten, dan liepen ze het risico alsnog op termijn te sterven aan allerhande (dier) ziekten of infecties. Gingen ze alsnog dood aan mond-en klauwzeer of Gekke Koeienziekte…
En zo is het ook met die CDA’ers, zei mijn geleerde vriend, ze zijn zelden direct dodelijk, maar ze infecteren uiteindelijk alles.
Aii…

CDA = schimmelinfectie

Dow Chemical had er in de jaren ’70 en ’80 een handje van om zijn invloed in een regio te doen gelden via zijn personeel. Het concern had in die jaren een verre van goede reputatie en om het imago wat te verbeteren zette Dow zijn personeel daarvoor in. Hoe ging dat dan. eigenlijk vrij simpel. Dow-medewerkers werden politiek en maatschappelijk actief en kwamen na verkiezingen in de raden, dorpsraden, verenigingen en instellingsbesturen terecht. Vervolgens strooide Dow rijkelijk met subsidies (aan de clubs waar die Dowpikken – zo werden ze genoemd – zitting hadden. Het gevolg was dat het Amerikaanse denken overal ontkiemde en Dow – van Amerikaanse imperialist (negatief) verwerd tot de grootste werkgever in de regio (positief). De strategie van de schimmel (infecteer alles ) was gelukt.
Momenteel is de meest voorkomende schimmelinfectie het CDA. Heel Nederland heeft er last van. Vertegenwoordigers van deze kwaal zitten overal. En dan mogen ze onder aanvoering van vriend Jan Peter de laatste verkiezingen verloren hebben; effect heeft ‘t amper. Naar buiten toe doen ze – bij monde van Maxime Verhagen – voorkomen of ze een les in bescheidenheid hebben gehad, maar dat is een gotspe. Het CDA is het centrum van de macht en dat blijft ‘t. Rutte en Cohen ten spijt.
Naar binnen toe doet het CDA of ze – Koppejan twitterde er onlangs over – zoekende zijn naar een nieuwe christelijke identiteit, maar dat is een zoektocht die slechts alleen nog telt voor de waarlijke christenbroeders en die zijn nog amper bij het deze club te vinden.
Het CDA is de groene schimmel van de hedendaagse samenleving. Ik zei het enkele maanden geleden eens bij een verkiezingsbijeenkomst en de christendemocraten in mijn nabijheid schrokken ervan. Is het zo erg? Ja, zo erg is het. Het CDA is een ziekte die ongemerkt epidemische vormne aanneemt. Wie oplet ziet hoe de groene schimmel voortwoekert. Vooral in Zeeland. In het provinciehuis is het Van Beveren, Van Waveren en Peijs (de grootmoeder van de Christen-democratie) die bepalen hoe de hazen lopen, bij het waterschap Zeeuwse Eilanden is inmiddels Toine Poppelaars (tot PZC tot meest gewilde buurman gebombardeerd) geparachuteerd en in de gemeente hebben de CDA’ers – ondanks verliezen her en der – mooi hun plekjes ingenomen. In Hulst en Sluis kwamen ze zelfs terug in het dagelijks bestuur. En hebt U wel eens voor een aardigheid gekeken naar de samenstelling van schoolbesturen en – directies, jawel hoor CDA’ers (zelfs bij openbare scholen en ROC’s. Of de raden van toezicht en bestuur van sociaal-maatschappelijke instellingen. Ze zijn prima vertegenwoordigd. En praat aub niet over standsorganisaties en bonden, want daar zitten ze ook. Havenschap Zeeland Seaports benoemde vorige week een plaatsvervangend directeur en wie mag dat dan wel wezen. David Moolenburg uit Middelburg, tot voor kort een zeer matige voorlichter, maar ja kortelings ook kandidaat voor het CDA voor DE Kamer. En vergeet ook ons nutsbedrijf Delta niet. Ook hier kleurt de vloer CDA-groen.
Schimmelinfecties zijn voor de mens meestal niet dodelijk, hooguit lastig, vervelend. Punt is alleen dat ze moeilijk te bestrijden vallen. Schimmeldodende middelen zijn er wel, veel zelfs, maar de woekerende sporen en gisten blijken ook vaak immuun.
Zo is het ook met de Candida Democratia Appelaria.
Ze is overal, hoogstbesmettelijk en irritant, maar je krijgt ze niet weg.

Campagnefout

“Laat je zien waar mensen zijn. Waar mensen zelf actie ondernemen, acties die jij persoonlijk, maar ook het CDA als partij, zou kunnen ondersteunen. Verschijn je daar, dan ben je een van hen, een met hun streven. Dat levert je zondermeer stemmen op”, had Jack gezegd tijden terug. Maar ja Jack ging rollebollen met een mooie majoor en liet JP mooi in de steek. Geen campagneadviezen meer van de spindoctor en dat kwam JP niet goed uit.
Ach, natuurlijk zijn er wel mensen in het gevolg van de premier die bij tijd en wijle hem steunen in zijn electorale strijd, maar niet altijd zijn die adviezen evengoed. Afgelopen weekeind naar Volendam, de Fuck Drugscampagne van de Moedige Moeders steunen. Een babbeltje met de leden van de club, een t-shirt in ontvangst nemen, het aandoen zelfs (Jack zou dat ook gewild hebben) en vervolgens wat napraten met burgers en Volendams buitenlui. Alleen doe je dat dan niet met een blik pils in je handen en voor een batterij fotografen. Dan maak je dus een campagnefout en ja, drank maakt meer kapot dan je lief is…