Hoofdzetel van het Bain Capital College

Het gekrakeel om de hoofdzetel van de nog te fuseren regionale opleidingencentra (ROC’s) in Zeeland is amper een week nadat de scholingsinstituten besloten hebben om het fusietraject in te gaan, in alle hevigheid losgebarsten. Volgens de Zeeuwse tabloïd gaat ‘de raad van toezicht van het ROC Westerschelde in Terneuzen, gesteund door het Zeeuws-Vlaamse bedrijfsleven, met deze insteek de gesprekken in over een verdere samenwerking’.
In dat berichtje vallen drie dingen mij op.
Allereerst dat de Raad van Toezicht die gesprekken voeren gaat en niet de Raad van Bestuur, dat de raad gesteund wordt door het Zeeuws-Vlaamse bedrijfsleven (op zich niet vreemd omdat het ROC al jaren door Dow, Barbé en consorten gerund wordt) en dat er nu -en dat is puntje drie – gesproken wordt van samenwerken.
Nu weet ik dat in het verre verleden wel eens eerder gesproken over samenwerken tussen ROC Zeeland en ROC Westerschelde, maar dat die bespreking altijd tendeerden naar een simepel fusie, waarbij de grotere Zeeuwse partner het hoogste lied zou gaan zingen. Dat spel liep zou hoog dat vroegere vrienden (Toine Huijsmans en John Lilipally) amper nog door een deur konden.
Dus wat toen gold, geldt nog steeds.
Samenwerken vergeet ‘t , fusie wordt het en het ROC Westerschelde gaat gewoon op in het groter geheel.
Het bedrijfsleven en de steun. Jawel, dat zijn dezelfde heren, dames die amper twee jaar geleden nog riepen dat het ROC in Terneuzen aan nieuwbouw toe was. Bij Snowbase, bij Kennedylaan-West of wellicht op het bedrijvenpark bij Dow in combinatie met de veelbelovende betacampus.
Wat toen gold, geldt nu niet meer.
Vergeet die nieuwbouw maar, vergeet die Dow-campus (of Bain Capital College) maar.
Wie de gesprekken ook mogen gaan voeren, de inzet moet zijn dat er zoveel mogelijk opleidingsmogelijkheden voor de Zeeuws-Vlaamse jeugd in Zeeuws-Vlaanderen behouden blijven of misschien zelfs nog worden uitgebreid.
De hoofdzetel.
Dat is echt zo’n doel voor politici, voor bestuurders, voor egootjes.
Zaak is dat opleidingen overeind blijven.
Dat kinderen van 15,16,17 straks niet lange busreizen moeten gaan maken om een middelbaar onderwijs te kunnen volgen. Dat ze in Terneuzen geholpen kunnen worden en niet in Goes of Vlissingen, want als dat het geval zal zijn straks, dan voorspel ik – wellicht ook nog met steun van het bedrijfsleven – dat er horden jongeren de grens overschieten om in Vlaanderenland zich verder te bekwamen of in plaats van Goes of Vlissingen kiezen voor een ROC-opleiding in West-Brabant, waar het aanbod sowieso groter zal zijn en blijven.
Maar nee, we zetten in op de hoofdzetel.
Net als destijds met het waterschap,
de KvK
en wat al niet meer.

Schijt aan de onderwijsautoriteit!

Zomaar een berichtje. De Regionale Opleidingencentra in Zeeland gaan fuseren. De fusie is nodig om het aanbod en de kwaliteit van het middelbaar beroepsonderwijs in Zeeland in stand te houden. Althans, dat zeggen de directies, die op hun beurt weer de Zeeuwse onderwijsautoriteit (Ed d”Hondt) nablaten, die dat begin dit jaar al in gedachten had.
In 2011 moet het Zeeuws-Vlaams instituut zijn opgegaan in het overkantse en reken er maar op dat dit gebeurt. De huidige directies stellen dat het samengaan nodig is om opleidingen in Zeeland te houden. Ik durf evenwel nu al de voorspelling aan dat er meer opleidingen in Zeeuws-Vlaanderen zullen verdwijnen dan elders.
Ik durf zelfs te voorspellen dat er vanaf 2011 minder leerlingen bezuiden de Westerschelde zullen kiezen voor het middelbaar beroepsonderwijs, omdat ze dan voor een opleiding niet naar Terneuzen maar naar Goes of Vlissingen zullen moeten. En ik durf ook nog te voorspellen dat -wanneer kinderen en hun ouders tot dat soort keuzes gedwongen worden – er zelfs nog Zeeuws-Vlamingen MBO-opleidingen zullen gaan volgen in West-Brabant, omdat de keuzemogelijkheden groter zijn dan in Zeeland.
Zeeuws-Vlaanderen heeft jaren gevochten voor een ROC in verband met de geisoleerde ligging van de streek en de bijzonder band met het Vlaamse achterland. In plaats van dat er nu stemmen opgaan in de trant van “schijt aan de onderwijsautoriteit” hobbelt bestuurlijke en maatschappelijk Zeeuws-Vlaanderen puffend de zomer door.

Lees ook bijdrage 13 maart ROC Weg.